 |
مدتی است که ایران دستخوش تحولات جدی شده است. جامعه جهانی تازه متوجه شده است در ایران آزادی سیاسی نیست؟ تازه متوجه شده است که زندانیان سیاسی در ایران وجود دارند؟تازمتوجه شده است که به زنان ظلم می شود! ولی هنوز متوجه نیست که کودکان در این جامعه، طبق قانون در رده احشام قرار دارند!
ولی چرا جنبش ما بشریت متمدن این قدر از هم گسیخته ، بی پایه و بنیان است. چرا ما مدعیان دفاع از کارگران، از حقوق زن، از کودکان تا به این اندازه کم قدرتیم و مبارزاتمان از هم گسیخته و منفرد. دلیل را در چه باید جستجو کرد.
بیایید نگذاریم کودکان در حاشیه قرار گیرند.
من هم یقین دارم بدون رفتن جمهوری اسلامی تغییری در وضع موجود صورت نمی گیرد. اما شاید این حکومت تا چندین سال دیگر بر سر کار باشد. آیا باید کودکان در طی این سالهای متمادی فراموش شوند؟
روابط دنیایی سیاست در ایران آنگونه شده است که اگر کسی عضو فلان حزب مشخص نباشد و حرکت از طرف حزب خودی صورت نگرفته باشد، مورد حمایت قرار نمی گیرد. و چپ و آزادیخواهی،حقوق زن، حقوق کودک قربانی این سکت اندیشی جریانات مختلف می شود. باید به این اپوزسیون افرین گفت. این سایتها و این عکسها وکاریکاتورهای که هر روز اراه میدهند را باید ستایش کرد. به این انسان دوستی باید درود فرستاد، وجامعه را به این اپوزسیون سپرد.
اگر روزانه جمهوری اسلامی کودکان را اینگونه سلاخی می کند مسئله مهم سایتهای خبری اپوزسیون ما از چپ و راست نیست! ولی اگر فلان فعال سیاسی کلمه ای اشتباه بگوید، هزاران مقاله رنگ وارنگ بروی همین سایتها در نقد یک دیگر قرار می گیرد. گویا کارگر گرسنه، دانشجوی در زندان،دختران فراری وکودکان زیر شمشیر تحوش سنت، منتظر نظرات تئوریک این دوستان هستند.
بیایید برای چند لحظه به میان جامعه برویم، بیایید چند لحضه خودبینی و تنفر شخصیمان را فراموش کنیم، بیایید با چشمهای باز به این واقعیت نگاه کنیم. که ایران جهنمی دردناک برای کودکان است و ما مجبوریم که سخنگوی کودکان باشیم. مجبوریم در مقابل ظلمی که به آنها می شود عکس العمل نشان دهیم. مجبوریم نشان دهیم که بشریت متمدن هنوز زنده است و هنوز ما می توانیم دنیا را تغییر دهیم.
مشکل رادیکالیسم در دنیا همیشه این بوده است که سانسور شده است. نگذاشتند با جامعه سخن بگوید. سرکوبش کرده اند. اکنون دقیقا این کار را خود ما مدعیان رادیکالیسم داریم در حق خود می کنیم. هم دیگر را سانسور می کنیم و صدای هم دیگر را در گلو خفه می کنیم. اپوزسیون کی و چوقت می خواهد از این سکت اندیشی خارج شود؟
رو نوشت این نامه به تمام سایتها احزاب اپوزسیون و سایتهای خبری نزدیک به این احزاب فرستاده خواهد شد.
شاید برای یک بار هم که شده در دفاع از حقوق کودک در مقابل با کودک آزاری بشود حمایت تمام کسانی را که هنوز مدافع مدنیت در جامعه هستند فراهم کرد.
این حرکت و این کمپین را منعکس کنید.
